Ik heb een dier gevonden: wat moet je doen, stap voor stap

Heb je net een dier gevonden en weet je niet wat je moet doen, haal dan even adem: het belangrijkste heb je al gedaan, namelijk stoppen om te helpen. Of je nu een zwervende hond gevonden hebt langs de weg of een bange kat in je tuin, de stappen zijn eenvoudig en dienen maar één doel: het dier terugbrengen bij wie het zoekt. In deze gids lees je wat je doet, in de juiste volgorde, zonder haast en zonder te forceren.

Stel het gevonden dier veilig, zonder het te forceren

Een vermist dier is vaak bang en kan onvoorspelbaar reageren, ook als het normaal gesproken lief is. De eerste regel als je een dier gevonden hebt, is rustig naderbij komen, zonder het achterna te zitten of in een hoek te drijven.

• Praat met een zachte, kalme stem en beweeg langzaam.
• Is het een hond, bied dan water aan en gebruik als je die hebt een riem of een touwtje om hem uit het verkeer te houden.
• Is het een kat, forceer dan niets: laat hem zelf dichterbij komen, een reismand of een open doos helpt.
• Raak een dier dat duidelijk agressief is of in paniek niet aan: wacht af of vraag hulp.

Is het dier gewond of in gevaar, roep dan meteen hulp in

De gezondheid van het dier gaat voor alles. Vind je het gewond, aangereden of duidelijk in nood, wacht dan niet.

• Bel zo snel mogelijk een dierenarts of de dierenambulance in je regio.
• Voor dieren in nood en ernstige situaties bel je 144 (Red een dier), of 112 als er acuut gevaar is.
• Verplaats het dier alleen als het echt moet en doe dat voorzichtig, zodat eventuele verwondingen niet erger worden.

Laat de chip uitlezen: dat is de snelste weg naar de eigenaar

Bijna alle honden (en veel katten) hebben een chip, een klein plaatje onder de huid dat gekoppeld is aan een landelijke databank waarin de eigenaar geregistreerd staat. Het is de meest directe manier om dit verhaal binnen een paar uur af te sluiten.

• Breng het dier naar een dierenarts, het dierenasiel of de dierenambulance om de chip te laten uitlezen: dat is gratis en pijnloos.
• Met het chipnummer is de geregistreerde eigenaar te achterhalen en te waarschuwen; via chipnummer.nl zie je in welke databank dat nummer staat.
• Heeft het dier geen chip, laat de moed dan niet zakken: er zijn andere manieren om de eigenaar te vinden, die je in de volgende stappen leest.

Meld het bij je gemeente: dat is wettelijk verplicht

In Nederland ben je verplicht een gevonden dier te melden bij de gemeente. Dat is geen zinloze bureaucratie: juist zo vindt de eigenaar zijn dier vaak terug.

• Meld de vondst bij je gemeente en bij het dierenasiel of de dierenambulance waarmee je gemeente samenwerkt, en geef het gratis door aan Amivedi.
• De gemeente heeft een wettelijke bewaarplicht van veertien dagen, zodat de eigenaar de tijd krijgt om zijn dier op te halen.
• Houd het dier niet stiekem: behalve dat het niet mag, ontneem je de eigenaar elke kans om het via de officiële kanalen terug te vinden.

Plaats een "gevonden" op Orma, met foto en locatie

Officiële meldingen zijn onmisbaar, maar vaak maakt het rondvertellen in de buurt het verschil. Op Orma plaats je in een paar tikken een dier dat je hebt gevonden of alleen maar gezien: wie het kwijt is, herkent het meteen aan de foto en de plek.

• Voeg een duidelijke foto toe en geef aan waar je het dier zag: dat kost een paar seconden.
• Mensen die zich bij jou in de buurt bevinden, krijgen automatisch een melding als je iets plaatst, zodat het nieuws meteen in de juiste omgeving landt.
• Had de eigenaar het dier al gemeld met het chipnummer, dan kan Orma de vermissing en de vondst automatisch koppelen.
• Voor contact gebruik je de beveiligde chat in de app: je contactgegevens blijven beschermd en de locatie van het dier op de kaart is bewust ongeveer 150 meter vervaagd om iedereen te beschermen.

In de tussentijd: wat je wel en niet doet

Terwijl je wacht tot iemand zich meldt, kun je nog iets nuttigs doen, altijd met gezond verstand.

• Vraag rond in de buurt en bij de winkels om de hoek: vaak woont de eigenaar een paar deuren verderop.
• Houd het dier warm, met water en een beetje passend voer, zonder te overdrijven.
• Beloof geen geld en neem geen geld aan: richt je alleen op het thuisbrengen.
• Kun je het dier niet opvangen, dan zijn de dierenambulance en het asiel van je gemeente het juiste adres.

De weg naar huis terugvinden is bijna altijd een kwestie van een paar uur en een paar mensen die het doorvertellen. Het moeilijkste heb je al gedaan door te stoppen en te helpen: door deze stappen rustig te volgen, geef je dat dier de beste kans om terug te gaan naar zijn gezin. Fijn dat je er was.